Now Playing Tracks

#şiirsokakta #nobel

kaldırımlara yazılan şiiri kıskanan ilk sokak lambası.

bağırdı sonunda,

kolundan çakıl taşlarına sızan kelebeklerle.

-hiçbir kelebek 3 renkle birden uçamaz.

-çünkü bir kelebek için 3 diye bir şey yoktur.

bir kelebek için 1 vardır ve tüylü  magnet kapakları.

-ah sokaklar! eteğinize lamba yapmak kimin fikriydi?

barutu bulan Nobel kadar çaresizsiniz bugün,

bu şehrin ve kirli şiirlerin kahramanı olmak

tarifi elbette mümkün bir kurabiye tarifi gibi.

anlıyorum,

çünkü başka çarem yok.

-beynime sızan isimler, kavramsızlığın ne kadarına dokunabilir?

sen bir lambasın, önünde bir sokağın çöpsüzlüğü var.

yada tam anlamıyla bir çöpsün sen, evet.

her geçen bir tanrı bırakmış olmalı köşene.

çünkü her gece,

bütün şehirlere, damlardan insan kirpikleri düşer.

ceplerinde biriktirdikleri makaslarıyla birlikte.

durduğun yerlere, duramayanların ölü bipoları bulaşır.

çünkü bütün şehirlerde durmadan koşan insanlar vardır.

bütün şehirler, bütünü bozmuş bir şehirsizliği temsil eder aslında.

sen,

adını kaybedene kadar ilahısın bütün şehirsizliğin.

altına çöken hayatlarla.

gürültüyü baldırlarına sakla.

lamba!

ve şimdi, önünde bir duman ülkesi gibi kaplumbağalar.

To Tumblr, Love Pixel Union